Сите жени се охрабруваат да прават редовни, месечни само-прегледи на дојките, што вклучува да се почувствува во градите некакви грутки или болка. Лекарот, исто така, треба да ги испита градите на жената за време на рутински прегледи и за време на редовните гинеколошки испитувања. Повеќе од 90% од сите случаи на рак на дојка се откриваат од страна на скрининг со мамограм.

Мамограмот е неинвазивно, во мали дози x-зрачење кое произведува дводимензионална слика на дојката. Тестот не предизвикува долготрајни болки, иако жената накратко може да се почувствува непријатност поради тоа што нејзините гради мора да бидат компресирани за да се произведе соодветна рентгенска снимка.

Американското здружение за рак препорачува годишни мамограми за сите жени над 40 годишна возраст. Жени со висок ризик за рак на дојка може да започнат да прават мамограми на помала возраст. Мамографијата е корисна за откривање на рак на дојка кој е премногу мал за да биде идентификуван на физички преглед. Сепак, од 10 до 13% од ракот на дојката не се откриваат со мамографија. Откривањето зависи делумно и од вештината на читањето на радиологот на рентгенската снимка.

Ако нешто неправилно е откриено на мамограм, како што се маси, значајни промени од поранешни мамограми, абнормалности и болести на кожата, или зголемување на лимфните јазли, дополнителни тестови може да се направат, вклучувајќи и повторени мамограми, магнетна резонанца (MRI) на дојката или ултразвук на дојките. Ниту една од овие методи не е инвазивна.

Ултразвукот на дојките може да помогне да се направи разлика помеѓу циста исполнета со течност и солидна маса. Ако сликите потврдуваат дека солидна грутка е присутна, биопсијата може да се направи за конечна дијагноза.

Биопсијата на дојката е отстранување на ткивото на дојката за испитување на абнормални клетки од страна на патолог. Во зависност од ситуацијата, разни видови на биопсија можат да се вршат. При инцизионата тенко-иглена биопсија, тенка игла се вметнува во абнормалната област на дојката и клетки од областа се вшмукуваат во игла. Тие потоа се подготвени за микроскопско испитување. Тенко-иглени биопсии се брзи процедури направени под локална анестезија. Основната (core) иглена биопсија е инцизиона биопсија исто така направена под локална анестезија, користејќи поголема игла. При ексцизиона биопсија или лумпектомија, целата област на грутката и дел од околното ткиво се отстранува за испитување.

Откако ќе се утврди дијагнозата и пред третманот да започне се прават повеќе тестови за да се утврди дали ракот се проширил надвор од дојката. Овие тестови вклучуваат рентгенска снимка на градите, проверка на крвта и функционални тестови на црниот дроб. Заедно со функцијата на црниот дроб се мери нивото на алкална фосфатаза во крвта, ензим од коските. Радионуклеарно скенирање на коските може да се направи. Овој тест се прави на местата во телото на кои ракот на дојката најчесто метастазира. Компјутеризирано томографско (CT) скенирање исто така може да се направи. Лекарот ќе направи внимателно испитување на лимфните јазли под пазувите (аксиларни лимфни јазли) за да се процени веројатноста за регионални метастази. Понекогаш лекарот ќе ги отстрани сите аксиларни лимфни јазли за да се процени степенот на рак на дојката. Со користењето на резултатите од овие истражувања, стадиумот на рак е дефиниран, кој помага да се воспостави протокол за третман и прогноза.