Градате на жената е составена од групи на клетки (жлезди) кои, кога се поттикнати од соодветните хормони, лачат млеко во мрежа од мали цевки (канали) кои го собираат млекото и го носат истото до брадавката. Дојката, исто така, содржи масно ткиво, лимфни и крвни садови. Ракот на дојката најчесто почнува во клетките по должината на каналите (дуктален рак). Групи на жлезди во ткивото на градите се викаат лобули. Ракот, исто така, може да почне во лобулите (лобуларен рак) и многу поретко во другите ткива на дојката. Во зависност од тоа каде во дојките започнува ракот, болеста развива одредени карактеристики кои се користат за класифицирање на ракот на дојката во подвидови. Позначајната класификација на болеста е поврзана со стадиумот на туморот или способноста да инвадира и да се шири, со што оваа карактеристика ја дефинира болеста како вистински рак. Стадиумот пред инвазивен рак се вика in situ карцином, што значи дека на почетокот малигнитетот се наоѓа на едно место и се уште не се шири.

Примарниот тумор почнува во дојките, но кога ќе стане инвазивен, клетките на ракот може да се движат надвор од дојките во регионалните лимфни јазли. Клетките од туморот, исто така, се откинуваат и патуваат низ лимфниот систем и крвните садови во другите делови на телото каде што формираат нови тумори. Овој процес се нарекува метастазирање.

Во дојките, примарните лимфни јазли се наоѓаат под пазувите или аксилата. Вообичаено, примарниот тумор, кој почнува во дојката прво се шири на регионалните лимфни јазли под раката. Клетките на ракот, исто така, може да ги зафатат крвните садови на нивното место на потекло. Кога клетките на ракот ќе влезат во крвните садови, циркулаторниот систем го обезбедува патот за ракот да се прошири во далечните делови на телото. Ракот на дојката се стреми да ја следи оваа прогресија, иако тој често е широко распространет во почетокот на болеста.

Со време може да се почувствува грутка во градите, често еден сантиметар во дијаметар и содржи околу еден милион клетки. Проценките покажуваат дека се потребни од една до пет години за туморот да се развие на оваа големина. За тоа време, клетките на ракот може да се шират во другите делови на телото. Најчести места за далечно ширење на ракот на дојката се белите дробови, коските, црниот дроб, кожата и меките ткива. Бројот на регионални лимфни јазли кои содржат клетки на ракот, останува единствениот најсигурен показател за тоа дали ракот широко метастазирал. Бидејќи тестовите за откривање на метастазите во другите органи не се доволно сензитивни за да се откријат малите тумори, евалуацијата на аксиларните јазли за регионални метастази е најважно во донесувањето одлуки околу третманот на секој даден случај. Ако ракот на дојката се шири на другите големи органи на телото, со своето присуство ќе ја доведе во прашање функцијата на тие органи.

Секоја жена е изложена на ризик за добивање рак на дојка. Ако таа доживее 85 години има еден од осум (12%) шанси дека таа ќе развие рак на дојка во некој период во текот на нејзиниот живот. Како што жената старее, нејзиниот ризик од развој на рак на дојка се зголемува драматично без оглед на нејзината семејна историја. Ризикот од рак на дојка на 25-годишна жена е само една жена од 19.600; на 45 години, тој е една жена од 93. Помалку од 5% од случаите се откриени пред жената да наполни 35 години и мнозинството од вкупниот број на ракови на дојка се наоѓа кај жените над 50-годишна возраст. Околу 40.000 жени умираат од рак на дојка секоја година. Повеќе случаи на рак на дојката се дијагностицираат поради зголемената употреба на скрининг мамограми, меѓутоа, смртните случаи од рак на дојка се во опаѓање поради тоа што болеста се дијагностицира во рани, излечливи фази.