Најинтересно  и  најважно  откритие  во  истражувањето за  стресот  е  сознанието  дека  стресното  искуство,  како што  е  на  пример,  губењето на важна  работа  или  прекинот  на  роматична  врска  може  да  влијае  на  темелните  биолошки  процеси  како  што  е  експресија  на  гените. (Генската експресија е процес со кој се носат информации кои се користат за генетска синтеза на функционален генетски производ). Резултат  на  ваквите  динамички  односи  е  дека  денес  проживеаното  стресно  искуство  може  да  влијае  на  целата  наша  молекуларна  структура,  значи  и  на  нашето  здравје, со  недели и месеци  подоцна. Стресот  го  намалува  имунитетот,  поради  што  сме  поподложни  на  болести  и заздравувањето  од  болеста  трае  подолго.

Истражувањата  упатуваат  на  тоа  дека  најштетните  видови на  стрес  се  оние  кои  вклучуваат  социјален  конфликт,  социјална  изолација,  отфрлање  или  исклучување.   Пример  за  такви стресови  се  прекин на  односот  со  партнерот  или  добивање  отказ  на  работа. Тие  видови на  стрес  ги  имплицираат  нашите  општествени  контакти  и  мрежи,  но  влијаат  и  на  тоа  како  себе  се  доживуваме.  Позитивно  е  што  стресовите  прво  мора  да  ги  проживееме  во  нашиот  ум  за  да  можеме  да  влијаеме  на  нашиот  организам,  што  значи  дека  сите  имаме  извесна  контрола  над  тоа  каков  траг  тие  ќе  остават  во  нашиот живот.  Според  тоа,  најдобар  совет  би  бил со  тешките  животни  околности  да  се  однесуваме  како  кон  предизвик   кој  треба  да  се  совлада  како  и можноста  да  станеме  подобри  и  поцврсти  личности.  Кој  ќе  успее  во  тоа,  го  смалува  влијанието  на  стресот  врз  умот  и  организмот,  а  ја  зголемува  можноста  на  сопствениот  раст.

Стресот  и последиците  од  стресните  доживувања  можат  да  бидат предизвикувачи  кои  доведуваат  до  промена  во  организмот  па  и  до  зголемување  на  ризикот  за  заболување  од  рак.

ГО ЗАВРШИВ  ЛЕКУВАЊЕТО  И  СЕГА  СЕ  ЧУВСТВУВАМ  ДОБРО.  ШТО  МОЖАМ  ДА  НАПРАВАМ  ЗА  ДА  СЕ  ЗАШТИТАМ  ОД  ВРАЌАЊЕ  НА  БОЛЕСТА?

Кога ќе  се  заврши  лекувањето,  заради  понатамошна  заштита  од  болеста  добро  е  да  се  разгледа  што  можеме  да  промениме  во  начинот  на  живеењето.  Како  што  знаеме, има  многу  причини  кои  се  ризични  за  развој  на  рак  на  дојка. На  некои  не можеме  да  влијаеме (на  пример,  на  фамилијарната  анамнеза,  генетиката,  времето  на првата  менструација  и  времето  на  менопаузата), но  на  многу  можеме, како на  пример,  непушењето,  минималното  конзумирање  алкохол,  соодветна телесна  активност  и  движење, прилагодување  на  исхраната, како и одржување  соодветна  телесна  тежина. Ваквиот  начин  на  живот  не  штити  и  од  многу  други  болести  и  ја  одржува  нашата  виталност.  Ако  кон  ова  го  намалиме  и  стресот,  ке  направиме  многу  за  своето  здравје.