Многу  од  жените  со  рак  на  дојката често   доживуваат емоции  на  силно  напрегање или нервоза. Тие  емоции може  да  се  краткотрајни. Можеби ќе  забележите  дека  некои  од  тие  емоции  поминуваат со  завршувањето  на  терапијата.  Што  се  однесува  до  вашата  сексуалност, можеби  ви  е непријатно  да  ја  земете  иницијативата  за  некои  еротски  моменти или, можеби веќе  не  сте  привлечна  за  партнерот.  Можеби се  плашите  дека  врската  неможе  повеќе да биде како  претходно  и да  чувствувате паника  за  тоа  како ќе имате  нови  врски.

Ако  сте вознемирани поради терапијата  или  иднината,  најверојатно  ви  е  тешко  доволно  да  се  опуштите,  за  да  уживате  во  сексот  или  дури  да  помислите  за  него.

Напнатоста  и  силната  тензија ( нервоза) исто  е  можно  да  ја  намалат  способноста  на  жената  да доживува  возбуда  и  да  стигне  до  оргазам.

Сите  тие  емоции се  природни  и  веројатно ќе помине  извесен  временски  период додека се намалат или  потполно  исчезнат. Ако  зборувате  со  вашиот  партнер  за  тоа  како  се  чувствувате,  веројатно  некои  од  грижите  ќе  исчезнат. Можеби ќе  ви  помогне да  ги  намалите  и  да  стигнете  до  некакви  можни  решенија.

„Мислам  дека  си  го  познавам  телото  многу  подобро  отколку  пред  да се  разболам  од  рак  на  дојката.  Во  почетокот  размислував  многу  за  операцијата  и  лузните, стравував  дека  ќе  се  гледаат. Освен  тоа  многу  се  здебелив. Со  текот  на  времето  тие  грижи поминаа,  ги  симнав  килограмите  кои  претходно  ги  качив  и  повторно  се  чувствувам  добро  во  моето  тело“.

Милена

„Отстранувањето  на  дојката  предизвиува  голем  психолошки  проблем.  Чувствувам  дека  не  сум  повеќе жена  и  дека  нема  да  му  се  допаднам  никому, се  чувствував  многу  осамена  и  изолирана.  Со  сопругот  се  прегрнувавме  и  имавме  контакт  кога  ми  го  галеше  грбот. Беше  единствениот  начин  да  не  ме  боли“.

Теодора

„Емоционално  се  обидував  самата  да  се  убедам  дека  нема  проблем што  сум  ја  загубила  еднага  дојка,  сметав  дека  е  мала  цената  што  ја  платив  за  да  си  го  спасам  животот. Но се  залажував  себеси и  ги  почувствував  последиците  од  преживеаната  загуба 15 месеци  подоцна,  кога  паднав  во  тешка  форма  на  депресија. Веќе  не  бев  истата,  не  бев  јас“.