Хирургија

Историски гледано, хируршкото отстранување на целата дојка и аксиларните лимфни јазли, заедно со мускулите на ѕидот на градниот кош (радикална мастектомија), била изведувана како приоритетна терапија за рак на дојка. Денес, хируршкиот третман е најдобар како комбинација на отстранување на примарниот тумор и одредување на стадиумот на аксиларните лимфни јазли. Ако целата дојка е отстранета, заедно со целата аксиларна содржина, но мускулите на градниот кош не се отстранети, во тој случај изменета радикална мастектомијата е изведена.

Ако туморот е помал од четири сантиметри во големина и локализиран, така што тој може да се отстрани без да се наруши козметичкиот изглед на резидуалната града, само примарниот тумор и краевите на нормалното ткиво ќе бидат отстранети.

Аксиларните јазли се отстрануваат заради утврдување на стадиумот, обично преку посебна инцизија. Поради ризикот од повторување на ракот во останатото ткиво на дојката, се користи зрачење за да се намали можноста од локално повторно појавување. Овој тип на примарна терапија е познат како лумпектомија (или сегментална мастектомија) и аксиларна дисекција. Сентинел биопсија на лимфните јазли, техника за идентификување кои јазли во пазувата го дренираат туморот, е развиена за да се обезбеди селективно земање примероци за понатамошно намалување на степенот на хируршка траума која пациентот ја доживува. Кога пациентите се соодветно одбрани врз основа на клиничката предоперативна фаза, сите овие хируршки пристапи покажале слични резултати.

Патолошкиот стадиум е дефиниран откако хируршкиот третман апсолутно ги дефинира локалните параметри. Во прилог на стадиумот, има и други тестови кои се многу потребни за да се помогне во одлуките во врска со третманот.

 

Ткивото треба да се анализира за присуство или отсуство на хормонски рецептори и рецептор наречен HER-2. Присуството на овие рецептори ќе влијае на дополнителните терапии. Микроскопската евалуација, исто така може да вклучува и проценка на инвазијата во лимфните или крвните садови што предвидува полош исход. ДНК на клетките на туморот квантитативно се анализира со цел да се одреди биолошката агресивност на туморот. Овие параметри се користат заедно со статусот на аксиларните лимфни јазли за да се дефинира статусот на предвидената агресивноста на ракот. Оваа проценка, заедно со возраста и општата состојба на пациентот, се зема во предвид кога се планира адјувантна терапија.

Адјувантната терапија се користи по примарниот третман за да се осигура дека не постои микроскопска болест и да се пролонгира времето на преживување на пациентите.